Dit keer geen overstromingverhaal. Niet dat het water weg is, maar de situatie verandert niet. Ik vind het wel tijd voor een kijkje in de Cambodjaanse keuken. Voor ik daar iets over vertel, eerst nog wat over gisterenavond. Samen met twee andere vrijwilligers heb ik bij een Koreaans restaurant gegeten, je wilt tenslotte wel eens wat anders. Als aperitief kregen we (gratis) zo’n 12 schaaltjes met allemaal onbekende ‘dingen’. Eentje vond ik erg lekker, dus toen maar gevraagd wat het was. Dat was jelly fish, pas toen hij weer wegliep had ik door dat het kwal was. Maar toch: een aanrader! 

Vandaag had ik me ingeschreven voor een kookworkshop. Het begon goed: ik zou om 12.15u opgehaald worden, maar om 12.45u was er nog niemand. Ondertussen wel aangesproken door zo’n 50 tuk tuk en motorbike drivers of ik niet met hen mee wilde.  Eéntje was erg hoopvol en bleef wel 15 minuten wachten, niet dat dat veel zin had want ik wist niet waar ik heen moest. Uiteindelijk is het gelukt en een tuk tuk driver bracht me zo’n 20 minuten buiten de stad. Dit dorp zou nog bereikbaar moeten zijn. Dat was het ook wel, maar het laatste gedeelte was wel erg slecht. Door het water zie je de gaten in de weg niet, en de modder ook niet. Dus eerst dacht ik dat we vast bleven zitten en even later werd ik bijna gelanceerd toen we door een diepe kuil reden.

Maar ik heb het gered. Samen met twee andere kooksters (uit Chicago en Macau) hebben we een leuke middag gehad met het maken van Cambodjaanse curry, spring rolls (loempia’s) en koekjes met een hele moeilijke naam: Nom ong Noun. Het was een hele aparte ervaring om midden in het platteland in een best moderne keuken te staan.  Het was heel veel snijwerk, maar gelukkig kan ik dat ondertussen goed, dankzij de heren van Delizioso. Na het snijden de ingrediënten fijnmaken in een mortier met een hele grote stamper. En dan koken (curry) of rollen (de loempia”s). Het leukst was het dessert. Op het vuur werd een hele zware dubbele gietijzeren plaat gelegd, die gedraaid kon worden. Het beslag werd voorzichtig op de plaat gegoten, dan moest je de plaat voorzichtig dicht doen, even wachten, dan openen en het pannenkoekje loshalen, dan weer dicht doen en dan de hele plaat omdraaien. Na zo’n 2 minuten waren ze klaar en met een leuk trucje werden ze ook nog aantrekkelijk neergelegd.  Alles (nou ja niet alles) hebben we zelf opgegeten, en de rest aan de vissen gevoerd…..

Nog twee leuke eetfoto’s: bijna elke dag als we uit het  guesthouse komen, hangt er een varken aan het spit, gewoon aan de weg waar al het verkeer voorbij scheurt. Je koopt dus echt vers van het mes 🙂 Langzamerhand zie je het varken dan steeds dunner worden, tot er alleen nog maar wat botten hangen.

Vanmiddag zag ik een mevrouw uit plastic emmers allemal insecten halen, wel gelukkig al dood en geroosterd, Ik heb niet zo goed durven kijken, want ik vond het er niet zo smakelijk uitzien. Op de foto staan volgens mij een soort torren. Links bovenaan zie je ook nog kleine beesten met de kop er nog aan, dat zag eruit als vogel……. Ik denk dat dit een stap te ver is. Ik vond kwal al een hele belevenis.

Ik heb de foto van het blog maar aangepast aan de omstandigheden: water. Zie onder een bericht van zaterdag 24 september:

Cambodian flood toll reaches 58
Published: September 24, 2011
PHNOM PENH (AFP) – Unusually severe flooding in Cambodia has left at least 58 people dead, including 31 children, a disaster official said Friday. Heavy rains since August and overflow from the Mekong river have left large areas waterlogged, affecting thousands of hectares (acres) of rice paddies, Keo Vy of the National Committee for Disaster Management told AFP. “Flooding this year has caused more serious damage than in previous years,” he said, adding that at least 5,633 families have been evacuated from their homes to higher ground.

Ìn Siem Reap is het wel ernstig. Het water staat tot op sommige plekken tot heuphoogte. Wij zitten gelukkig buiten het gebied en kunnen de straat nog op zonder natte voeten te krijgen. En om terug te komen op de cliffhanger van het vorige blog: de meeste vrijwilligers zijn nog hier. Er rijden geen bussen, dus je kunt weinig. Daarnaast is Battambang, waar ik naar toe wilde, ook overstroomd. Dus wordt het een lang weekend guesthouse (zucht). Er is geen zicht op hoe lang het gaat duren. Volgens de weersverwachting komt er nog meer regen aan. Ik ben wel héél erg blij dat ik een laptop bij me heb waarmee ik op internet kan…..

Bijgaand wat foto’s. Niet door mijzelf gemaakt en ook niet allemaal uit Siem Reap, maar het geeft wel een beeld van de omvang van deze overstroming.

Na een paar dagen redelijk weer is het stortregenen weer begonnen. Het is tenslotte regenseizoen. In mijn onwetendheid dacht ik dat het dan een paar uur per dag zou regenen en niet 16 uur achtereen stortregen. Dus is Siem Reap weer overstroomd. Deze keer zelfs erger dan de vorige week. Toen hadden we er bij het guesthouse geen last van, maar deze keer komt het ook in ‘onze’ straat. Ook zijn er in omliggende dorpen al mensen geëvacueerd. Behalve het overstromen is er niet veel gebeurd, want ook nu kan ik niet naar het project en zit ik ‘vast’ in het guesthouse. Aankomend weekend wil ik proberen naar Battambang te gaan, aangezien het een heel lang weekend is vanwege Pchum Ben.

Dus vertel ik maar wat over Pchum Ben: een van Cambodja’s belangrijkste feesten. In het boeddhisme wordt geloofd dat de meeste mensen reïncarneren na de dood, maar personen met een slecht karma kunnen vastzitten in de geestenwereld en niet reïncarneren. Tijdens Pchum Ben worden deze zielen losgelaten om hun familie op te zoeken en berouw te tonen. Cambodjanen gaan gedurende 15 dagen naar de pagodes om te bidden voor de zielen van hun familieleden en hen ook eten te geven. Het offeren van voedsel zou het lijden verminderen. De laatste 3 dagen (maandag t/m woensdag) zijn ook officiële feestdagen en dan is iedereen vrij, dus zijn de scholen ook dicht. Vaak zelfs een hele week.
Iedereen heeft dan ook plannen gemaakt, want de andere twee projecten zijn de hele week vrij, dus een mooie gelegenheid om wat van het land zien. Maar of dat ook gaat lukken met de overstromingen…..  Blijf me volgen. Mooie cliffhanger, toch?

Dit is de situatie van de binnenstad

Ik heb wat dagen niets van me laten horen via het blog, maar dat wil niet betekenen dat het niet goed gaat. Integendeel zelfs. Afgelopen maandag ben ik weer naar school geweest. Eerst achterop de motor, maar de weg bleek redelijk begaanbaar, dus toch maar weer per fiets geprobeerd. Jammer genoeg stortregent het alweer erg lang, dus ik houd enigszins mijn hart vast voor de komende dagen. Echt spannende dingen zijn er niet gebeurd, behalve dan ‘s ochtends om 7 uur uitglijden over een hondendrol die voor mijn kamerdeur lag! 

Vandaag (=woensdag) was de startdag van de nieuwe leermethode op de school: de phonics methode. In plaats van het alfabet van A tot Z (en ook weer terug!) te leren, gaan ze nu de uitspraak van de letters leren. De eerste les was de S. Ze leren dat het niet als ès wordt uitgesproken, maar als sssss (van snake). Bij elke letter (of straks combinaties van letters) hoort ook een beweging. Bij de S is dat met je handen de beweging van een slang maken. Dit is een klas die al wel het alfabet heeft geleerd, dus in het begin keken ze wel erg vreemd, zo van moet dat nou, maar gaanderweg kregen ze er plezier in, vooral toen ze in de schriftjes na het goed schrijven van de S een sticker kregen (uit NL!). De afsluiting was het zelf samenstellen van een slang (zie foto). Dat vonden ze helemaal geweldig. Met trots vertel ik, dat ik de kop heb getekend :-). Morgen de u, van umbrella.

Deze week is dus een ‘gewone’ werkweek en in een van de komende blogs zal ik vertellen wat ik zoal doe op een dag. Tot snel!

Allereerst hartelijk dank voor al jullie support via het blog of de mail, erg goed om dat te lezen. Ondertussen is de situatie gelukkig aanzienlijk verbeterd. Het waterpeil is veel lager (al zijn nog niet overal de overstromingen voorbij), ik kan dus hoogstwaarschijnlijk maandag weer naar het project. Daar zou ik wel heel blij mee zijn, ook omdat de week daarop drie vakantiedagen zijn, en de school dan weer dicht is. 

Maandag schreef ik al dat het niet mogelijk was naar mijn project te gaan. Ondertussen is het woensdagavond en het kan nog steeds niet. Markus de projectleider is postief en verwacht dat het maandag weer kan, maar dan moet er niet al te veel regen vallen. Het waterniveau in de rivier is nog steeds niet gedaald, want het water kan nergens heen. De binnenstad staat daarom nog steeds blank. Langzamerhand raak je er wel aan gewend, ik fiets er gewoon doorheen, het water komt tot ongeveer halverwege het wiel, dus dat lukt wel. Het gaat in ieder geval beter dan lopen, want gisteren zag ik de stoeprand niet, en ben toen tot halverwege mijn middel in het water gevallen. 

Wat natuurlijk vervelend voor mij is, is dat ik geen ‘werk’ heb. Al is het voor alle mensen die nog steeds vastzitten in hun huis veel erger. De eerste dag kwam ik nog wel door, en nu heb ik wel wat ‘klusjes’ gekregen om te doen, maar dat is toch niet waarvoor ik naar Cambodja ben gekomen. De klusjes zijn veel knip en plakwerk, en veel plastificeren met de hand….

Ik had al bij Pure! aangegeven dat ik wel graag werk wilde, maar ze komen niet met oplossingen. Ik heb toen maar zelf initiatief genomen en een NGO bezocht, maar voor 2 dagen hebben ze geen werk. Als het langer gaat duren, wilde ze me graag hebben, alleen vonden ook zij dat het de verantwoording van Pure! is om alternatieven te zoeken. Daarvoor betaal je natuurlijk ook. Ondertussen kan ik het guesthouse wel dromen, dus ga ik, denk ik, van het weekend even naar een andere locatie, iets luxer. Een plek waar je niet elke keer hoeft te vragen om een toiletrol (die ik trouwens nu maar zelf heb gekocht bij de supermarkt) en of ze je kamer schoon willen maken (max 1x per week en je moet er wel zelf om vragen anders doen ze het niet). Het is trouwens in het guesthouse wel interessant qua bemanning: er zijn heel veel mense. Ik denk dat het allemaal familie is en ze doen voornamelijk niets. Veel kletsen en vaak ook gillen (want het zijn veel tieners). Rekening houden met de gasten doen ze niet, ze beginnen er al mee om 6 uur, ook in het weekend. Als je, zoals ik, er nu het grootste gedeelte van de dag bent, wordje er enigszins gek van. Gelukkig houden ze siësta, van 12.30 tot 15 uur, en dan liggen ze gewoon in het restaurant en in de receptie te slapen. Er is ‘s nachts ook bewaking maar die ligt ook te slapen in de receptie. Gelukkig is er Teach, die doet wel wat: hij is manusje van alles, tuk tuk driver, ober en hij repareert de vele gebreken in het guesthouse en spreekt wat Engels, al is het niet veel. We hebben al voorgesteld om hem dan maar manager te maken, want ik denk dat dat wel hard nodig is!

Helaas loopt het dus niet helemaal zoals ik gehoopt had, maar ja, daar is het ook Cambodja voor!     

Nog een beestennieuwtje: ‘s avonds zie je hier heel veel gekko’s. Als ik nu naar de muur boven mij kijk, zitten er al 5. (Ik zit wel buiten…) Fotograferen lukt niet, dus daarom maar een foto van internet geplukt

O ja, ze hebben ook kikkers die net zoveel geluid maken als koeien, vooral na een stortbui gaan ze loeien.

Gisteren was ik nog heel positief over de nieuwe week, maar ondertussen is het e.e.a. veranderd. Er is zoveel regen gevallen dat de hele binnenstad blank staat. De Seam Reap rivier is buiten zijn oevers getreden en ook het Tonle Sap meer, waar al het water naar toe moet, staat erg hoog. Normaal is dit de situatie van eind oktober. Nu ligt het project waar ik zit in het gebied dat onder water is gelopen en ik kan er dus niet naar toe. Niet alleen ik, ook de leraren niet. Heel jammer. Hoe het verder moet, weet ik ook nog niet. Ondertussen is er nog veel meer regen gevallen. Gelukkig staat het Guesthouse nog ‘droog’.

Op de foto’s zie je de situatie van vanochtend, toen was het nog te doen, maar ondertussen is het veel erger geworden.

Het eerste weekend in Cambodja zit er bijna op. Weer heel veel regen, maar ja het is ook regenseizoen……  In de stad zelf zijn er ook overstromingen. Maar zo erg als bij Jacco is het gelukkig niet. Mijn kamer ligt op de bovenste verdieping en heeft ook nog ‘open’ ramen (wel voorzien van een hor), maar ik heb de hele nacht kunnen ‘genieten’ van de buien. De eerste zaterdag heb ik niet veel gedaan, wat rondgefietst, maar ik was de kaart vergeten dus durfde ik niet al te ver gaan en daarnaast heb ik een nieuwe, oude,  fiets, maar het voelt of je constant in de hoogste versnelling moet trappen. Met de temperaturen van hier en de gigantische hoge luchtvochtigheid stroomt het zweet langs je rug. Ik ben nog langs de fietsenmaker geweest, maar die had zoiets van waar maak je je druk over, dat schoot dus niet op.
Zondag heb ik met 3 andere vrijwilligers het tempelcomplex bij Angkor Wat bezocht. Angkor is de reden waarom de meeste toeristen naar Cambodja komen. Een gigantisch complex waar we het maar hebben gehouden bij de drie belangrijkste tempels. Bij een boeddhistische monnik heb ik de toekomst laten lezen. Ik moest een boek op mijn hoofd leggen en een pagina kiezen, hij las hij voor wat er op de pagina stond. We hadden een gids die het vertaalde. De anderen hadden drie keer geluk, heel positief. Ik moest twee keer! Maar toen kwam eruit dat het beste in mijn leven nog moet komen. Nou dat is niet verkeerd. …. Ik ben benieuwd. Bij Angkor Wat krijg je wel een beeld van de armoede in het land. Er waren heel veel kinderen die spullen probeerden te verkopen. Wij waren gewaarschuwd om niets te kopen, want dan hou je de armoede in stand. Moeilijk was dat wel, maar we hebben volgehouden. Nu de start van week 2 lesgeven. Met de hoeveelheid regen die nu valt, bereid ik me maar op het ergste voor.

De eerste week zit erop. Het belangrijkste is nu bijkomen van alle indrukken en het blog bijwerken. Daarnaast heb ik beloofd de Engelse leraar te helpen met ‘tenses’ dus ik moet maaqr even op internet gaan zoeken. Straks ben ik van plan te gaan fietsen om zo iets meer van de stad te zien maar het regent steeds, dus dat beslis ik later. De regen is wel van invloed geweest de  afgelopen dagen. In de nacht van woensdag op donderdag is het keihard beginnen te regenen en de afwatering hier is niet van dien aard dat dat ook gelijk allemaal wegstroomt. Op de zandwegen is het helemaal een ramp. In de buurt van het project wordt gewerkt aan afwatering (geen overbodige luxe) dus daar ligt allemaal rul zand en dat werd een fantastische modderbende waar je soms tot je enkels in zakte. Ik zag fietsen niet zitten, dus heb een tuktuk genomen. Het laatste stuk kon hij ook niet door dus dat werd lopen….. (zie foto).
De volgende dag moet hij gedacht hebben, ik neem een andere route, maar dat was zo’n vreselijke weg met grote gaten in de weg dat hij halverwege eigenlijk wilde teruggaan. Gelukkig ben ik aangekomen, maar de volgende dag had ik spierpijn in mijn armen van het vasthouden aan de tuktuk.

Vrijdags is op school spelletjesdag, dus de hele dag heb ik Memory gespeeld met het spel van Jeannette (zie foto). Ik ben bezig met het voorbereiden van de nieuwe lessen, die aanstaande woensdag van start gaan. Gelukkig dat ik de laptop mee heb, dan kan ik van alles op internet opzoeken.

Het eerste flesje DEET heb ik al bijna op. Er zijn heel veel muggen in Cambodja, en hoewel ik in NL zelden geprikt word, weten ze me hier goed te vinden, ook kunnen ze ondertussen wel immuun zijn voor DEET. De rest van de insecten valt tot nu toe best wel mee (zeg ik heel voorzichtig).

Jan & Gert prettige vakantie!