Ik begin al te wennen aan het chaotische verkeer. Je beweegt gewoon mee met de stroom. Niemand heeft geen voorrang, iedereen kijkt uit en rijdt relatief langzaam.
Drukke wegen met veel verkeer en zandwegen vol met kuilen, wat stalletjes langs de kant van de weg, wat huizen,  wat beesten, en dan een westerse vrouw op een fiets… that’s me
Ja, en waar kom je nu ’s ochtends een fietser tegen met 3 dode varkens achterop en vervolgens een kudde koeien waar ik met de fiets tussendoor moet! En toen natuurlijk het project Khmer for Khmert: 2 schoollokalen, zeer eenvoudig maar het ziet er goed en verzorgd uit. In het midden een ruimte voor de naailessen en een aparte ruimte voor de techniekopleiding. De projectleiders: Parry en Marcus zijn erg aardige mensen.  Ik ga het nieuwe phonics systeem introduceren: niet meer gebruik maken van het alfabet maar met geluiden. Vertel ik later nog wel over.

Weer gezellig naar Siem Reap gefietst in de pauze, ik hoorde vandaag dat een enkele reis 8 km is, en dat doe ik dus 4 x per dag. Wat een fietsconditie zal ik krijgen, want hardlopen wordt niets. Het is zo warm en vochtig dat ik het nog geen 5 minuten uit zou houden. Ik heb het ook nog niemand zien doen. Maar de fiets is ook nog eens een oud barrel, zonder vering en dan op zo´n zandweg, een hele uitdaging zullen we maar zeggen.

Ik heb wat foto´s gemaakt van de laatste klas op de middag. Dat is een kleine groep met zo´n 6 kinderen. De les gaat op de volgende manier ze hebben het alfabet geleerd en nu leren ze per dag 5 woorden die ze ook moeten spellen.

Plus een foto van de weg die ik per fiets af leg en een foto van mij voor het klaslokaal. De kinderen waren al weg, deze is gemaakt door een Britse vrijwilligster die er misschien ook komt werken.

Ondertussen  stortregent het hier, want het is regenseizoen, maar ik las dat het in NL niet veel anders is……

Om 6 uur ging de wekker al! Het leek wel een ‘gewone’ werkdag.  Per tuktuk zijn we naar het Pure Dream Center vervoerd. Een hele belevenis! Je belandt in een hele andere wereld. Het verkeer dat steeds minder chaotisch wordt, tot we op een zandweg vol met kuilen belanden. Onderweg een kudde waterbuffels tegengekomen, waar we tussendoor moesten, nadat we bij een stop al een dode rat naast onze tuktuk hadden gezien. Het PDC is opgezet om kinderen uit de community de mogelijkheid te geven wat extra onderwijs te krijgen (Engels, computerlessen, hygiënelessen), om zodoende mogelijk een betere toekomst te krijgen.  Ik heb de hele dag leermiddelen ontwikkeld, dwz kaartjes gemaakt met Engelse klanken in tekst erop. Daar gaan ze morgen bij Khmer for Khmer  (‘mijn project’) mee starten en dat ga ik dan ook doen, geen idee nog hoe.
De kinderen zagen er trouwens erg onverzorgd uit, hun kleding vol met vlekken, haren in de war en vies, maar super gemotiveerd. “Teacher it is time!”, nadat we iets te laat waren met starten…..

Hartelijk dank voor alle reacties op het blog en via de mail. Erg leuk om te lezen. Ga zo door 🙂

Na een redelijke nacht een ontbijt in het hotel: heel eenvoudig: je schrijft wat je wil hebben in schriftje, en je rekent 1x per week af. En als je zelf pindakaas o.i.d. wil gebruiken, zet je dat gewoon in de koelkast. We kregen een korte introductie over het vrijwilligerswerk en over de stad en een tour door de stad. Wat is het heet! We moesten in een winkel nog copietjes maken van paspoort en visum en daar was het volgens mij wel boven de 50! Het kantoor van Pure gezien en verder terug gelopen. Het verkeer is redelijk chaotisch, alles rijdt door elkaar, auto’s brommers, tuktuk’s, fietsers…… en dan ook bussen met toerisen. Als je begint te rijden, dan begin je gewoon tegen het verkeer in en dan zie je wel wanneer je naar de andere weghelft kan komen. Dat wordt straks leuk op de fiets! Als je loopt word je wordt constant aangesproken: madame toektoek? Madame motor? Madame massage? Ze hebben zelfs voetenmassage met vissen! Dat ziet er niet heel hygiënisch uit, dus dat laat ik maar even, maar misschien een echte massage wel. 
Met veel moeite hangt trouwens de klamboe, maar nu hoorden we dat het eigenlijk hier niet hoeft………    

We hebben de verjaardag van Patrick (vrijwilliger) en Ineke (werkzaam bij Pure) gevierd. Patrick woont samen met zijn vriendin Danielle in een appartement omdat ze voor 1 jaar naar Cambodja zijn gekomen. Ook leuk de huisdieren van hun benedenburen, krokodillen ……..   

Na een gezellige verjaardag en al veel verhalen over het Pure Dream Center waar ik morgen ga kijken, zijn we naar het centrum gegaan om naar bij een van de dollartentjes Cambodjaanse barbecue te eten. Een metalen bord met een verhoging in het midden voor aan de zijkanten gevuld met water. De verwarming eronder zorgt ervoor dat het de groenten die aan de zijkant erin worden gegooid gaat koken, samen met de noedels. Het vlees en de vis wordt op verhoging gelegd en dit wordt dan door de hitte gebakken. En dan natuurlijk eten met stokjes!! De oefening vooraf was dus niet voor niets!. Daarna terug naar de kamer, om natuurlijk het log bij te werken en alleleuke reacties te lezen. Hartelijk dank hiervoor! Morgen de eerste ´werkdag´, voor mij alleen een kijkdag. Ik krijg dan hopelijk een idee wat ik kan gaan doen de komende weken.

Hallo allemaal. Het is zo ver. Ik zit nu in het donker in een binnentuin (als een prooi voor de muggen) te typen. Bellen lukt niet, dus dan maar zo: ik ben veilig aangekomen, in een totaal andere wereld. Heel veel hebben we er nog niet van gezien, want het was al donker toen we landden. Morgen krijgen we een rondleiding door de stad dus dan kan ik er wat meer over vertellen. Het guesthouse is echt een budgetaccommodatie, maar is ok. Ze hadden alleen net de hele wastafel hersteld, nou ja compleet ondergestuukt en ook maar gelijk de vloer meegenomen, dus ik heb me maar van beste kant laten zien en de vloer maar gereinigd. Daarnaast word ik voor mijn gevoel constant gestoken, en er is nog geen mogelijkheid om de klamboe op te hangen, dus dat wordt een taak voor morgen. ik ga nu naar bed, binnenkort meer!

Groeten uit Cambodja!