Maandag schreef ik al dat het niet mogelijk was naar mijn project te gaan. Ondertussen is het woensdagavond en het kan nog steeds niet. Markus de projectleider is postief en verwacht dat het maandag weer kan, maar dan moet er niet al te veel regen vallen. Het waterniveau in de rivier is nog steeds niet gedaald, want het water kan nergens heen. De binnenstad staat daarom nog steeds blank. Langzamerhand raak je er wel aan gewend, ik fiets er gewoon doorheen, het water komt tot ongeveer halverwege het wiel, dus dat lukt wel. Het gaat in ieder geval beter dan lopen, want gisteren zag ik de stoeprand niet, en ben toen tot halverwege mijn middel in het water gevallen. 

Wat natuurlijk vervelend voor mij is, is dat ik geen ‘werk’ heb. Al is het voor alle mensen die nog steeds vastzitten in hun huis veel erger. De eerste dag kwam ik nog wel door, en nu heb ik wel wat ‘klusjes’ gekregen om te doen, maar dat is toch niet waarvoor ik naar Cambodja ben gekomen. De klusjes zijn veel knip en plakwerk, en veel plastificeren met de hand….

Ik had al bij Pure! aangegeven dat ik wel graag werk wilde, maar ze komen niet met oplossingen. Ik heb toen maar zelf initiatief genomen en een NGO bezocht, maar voor 2 dagen hebben ze geen werk. Als het langer gaat duren, wilde ze me graag hebben, alleen vonden ook zij dat het de verantwoording van Pure! is om alternatieven te zoeken. Daarvoor betaal je natuurlijk ook. Ondertussen kan ik het guesthouse wel dromen, dus ga ik, denk ik, van het weekend even naar een andere locatie, iets luxer. Een plek waar je niet elke keer hoeft te vragen om een toiletrol (die ik trouwens nu maar zelf heb gekocht bij de supermarkt) en of ze je kamer schoon willen maken (max 1x per week en je moet er wel zelf om vragen anders doen ze het niet). Het is trouwens in het guesthouse wel interessant qua bemanning: er zijn heel veel mense. Ik denk dat het allemaal familie is en ze doen voornamelijk niets. Veel kletsen en vaak ook gillen (want het zijn veel tieners). Rekening houden met de gasten doen ze niet, ze beginnen er al mee om 6 uur, ook in het weekend. Als je, zoals ik, er nu het grootste gedeelte van de dag bent, wordje er enigszins gek van. Gelukkig houden ze siësta, van 12.30 tot 15 uur, en dan liggen ze gewoon in het restaurant en in de receptie te slapen. Er is ‘s nachts ook bewaking maar die ligt ook te slapen in de receptie. Gelukkig is er Teach, die doet wel wat: hij is manusje van alles, tuk tuk driver, ober en hij repareert de vele gebreken in het guesthouse en spreekt wat Engels, al is het niet veel. We hebben al voorgesteld om hem dan maar manager te maken, want ik denk dat dat wel hard nodig is!

Helaas loopt het dus niet helemaal zoals ik gehoopt had, maar ja, daar is het ook Cambodja voor!     

Nog een beestennieuwtje: ‘s avonds zie je hier heel veel gekko’s. Als ik nu naar de muur boven mij kijk, zitten er al 5. (Ik zit wel buiten…) Fotograferen lukt niet, dus daarom maar een foto van internet geplukt

O ja, ze hebben ook kikkers die net zoveel geluid maken als koeien, vooral na een stortbui gaan ze loeien.

Gisteren was ik nog heel positief over de nieuwe week, maar ondertussen is het e.e.a. veranderd. Er is zoveel regen gevallen dat de hele binnenstad blank staat. De Seam Reap rivier is buiten zijn oevers getreden en ook het Tonle Sap meer, waar al het water naar toe moet, staat erg hoog. Normaal is dit de situatie van eind oktober. Nu ligt het project waar ik zit in het gebied dat onder water is gelopen en ik kan er dus niet naar toe. Niet alleen ik, ook de leraren niet. Heel jammer. Hoe het verder moet, weet ik ook nog niet. Ondertussen is er nog veel meer regen gevallen. Gelukkig staat het Guesthouse nog ‘droog’.

Op de foto’s zie je de situatie van vanochtend, toen was het nog te doen, maar ondertussen is het veel erger geworden.

Het eerste weekend in Cambodja zit er bijna op. Weer heel veel regen, maar ja het is ook regenseizoen……  In de stad zelf zijn er ook overstromingen. Maar zo erg als bij Jacco is het gelukkig niet. Mijn kamer ligt op de bovenste verdieping en heeft ook nog ‘open’ ramen (wel voorzien van een hor), maar ik heb de hele nacht kunnen ‘genieten’ van de buien. De eerste zaterdag heb ik niet veel gedaan, wat rondgefietst, maar ik was de kaart vergeten dus durfde ik niet al te ver gaan en daarnaast heb ik een nieuwe, oude,  fiets, maar het voelt of je constant in de hoogste versnelling moet trappen. Met de temperaturen van hier en de gigantische hoge luchtvochtigheid stroomt het zweet langs je rug. Ik ben nog langs de fietsenmaker geweest, maar die had zoiets van waar maak je je druk over, dat schoot dus niet op.
Zondag heb ik met 3 andere vrijwilligers het tempelcomplex bij Angkor Wat bezocht. Angkor is de reden waarom de meeste toeristen naar Cambodja komen. Een gigantisch complex waar we het maar hebben gehouden bij de drie belangrijkste tempels. Bij een boeddhistische monnik heb ik de toekomst laten lezen. Ik moest een boek op mijn hoofd leggen en een pagina kiezen, hij las hij voor wat er op de pagina stond. We hadden een gids die het vertaalde. De anderen hadden drie keer geluk, heel positief. Ik moest twee keer! Maar toen kwam eruit dat het beste in mijn leven nog moet komen. Nou dat is niet verkeerd. …. Ik ben benieuwd. Bij Angkor Wat krijg je wel een beeld van de armoede in het land. Er waren heel veel kinderen die spullen probeerden te verkopen. Wij waren gewaarschuwd om niets te kopen, want dan hou je de armoede in stand. Moeilijk was dat wel, maar we hebben volgehouden. Nu de start van week 2 lesgeven. Met de hoeveelheid regen die nu valt, bereid ik me maar op het ergste voor.

De eerste week zit erop. Het belangrijkste is nu bijkomen van alle indrukken en het blog bijwerken. Daarnaast heb ik beloofd de Engelse leraar te helpen met ‘tenses’ dus ik moet maaqr even op internet gaan zoeken. Straks ben ik van plan te gaan fietsen om zo iets meer van de stad te zien maar het regent steeds, dus dat beslis ik later. De regen is wel van invloed geweest de  afgelopen dagen. In de nacht van woensdag op donderdag is het keihard beginnen te regenen en de afwatering hier is niet van dien aard dat dat ook gelijk allemaal wegstroomt. Op de zandwegen is het helemaal een ramp. In de buurt van het project wordt gewerkt aan afwatering (geen overbodige luxe) dus daar ligt allemaal rul zand en dat werd een fantastische modderbende waar je soms tot je enkels in zakte. Ik zag fietsen niet zitten, dus heb een tuktuk genomen. Het laatste stuk kon hij ook niet door dus dat werd lopen….. (zie foto).
De volgende dag moet hij gedacht hebben, ik neem een andere route, maar dat was zo’n vreselijke weg met grote gaten in de weg dat hij halverwege eigenlijk wilde teruggaan. Gelukkig ben ik aangekomen, maar de volgende dag had ik spierpijn in mijn armen van het vasthouden aan de tuktuk.

Vrijdags is op school spelletjesdag, dus de hele dag heb ik Memory gespeeld met het spel van Jeannette (zie foto). Ik ben bezig met het voorbereiden van de nieuwe lessen, die aanstaande woensdag van start gaan. Gelukkig dat ik de laptop mee heb, dan kan ik van alles op internet opzoeken.

Het eerste flesje DEET heb ik al bijna op. Er zijn heel veel muggen in Cambodja, en hoewel ik in NL zelden geprikt word, weten ze me hier goed te vinden, ook kunnen ze ondertussen wel immuun zijn voor DEET. De rest van de insecten valt tot nu toe best wel mee (zeg ik heel voorzichtig).

Jan & Gert prettige vakantie!

Ik begin al te wennen aan het chaotische verkeer. Je beweegt gewoon mee met de stroom. Niemand heeft geen voorrang, iedereen kijkt uit en rijdt relatief langzaam.
Drukke wegen met veel verkeer en zandwegen vol met kuilen, wat stalletjes langs de kant van de weg, wat huizen,  wat beesten, en dan een westerse vrouw op een fiets… that’s me
Ja, en waar kom je nu ’s ochtends een fietser tegen met 3 dode varkens achterop en vervolgens een kudde koeien waar ik met de fiets tussendoor moet! En toen natuurlijk het project Khmer for Khmert: 2 schoollokalen, zeer eenvoudig maar het ziet er goed en verzorgd uit. In het midden een ruimte voor de naailessen en een aparte ruimte voor de techniekopleiding. De projectleiders: Parry en Marcus zijn erg aardige mensen.  Ik ga het nieuwe phonics systeem introduceren: niet meer gebruik maken van het alfabet maar met geluiden. Vertel ik later nog wel over.

Weer gezellig naar Siem Reap gefietst in de pauze, ik hoorde vandaag dat een enkele reis 8 km is, en dat doe ik dus 4 x per dag. Wat een fietsconditie zal ik krijgen, want hardlopen wordt niets. Het is zo warm en vochtig dat ik het nog geen 5 minuten uit zou houden. Ik heb het ook nog niemand zien doen. Maar de fiets is ook nog eens een oud barrel, zonder vering en dan op zo´n zandweg, een hele uitdaging zullen we maar zeggen.

Ik heb wat foto´s gemaakt van de laatste klas op de middag. Dat is een kleine groep met zo´n 6 kinderen. De les gaat op de volgende manier ze hebben het alfabet geleerd en nu leren ze per dag 5 woorden die ze ook moeten spellen.

Plus een foto van de weg die ik per fiets af leg en een foto van mij voor het klaslokaal. De kinderen waren al weg, deze is gemaakt door een Britse vrijwilligster die er misschien ook komt werken.

Ondertussen  stortregent het hier, want het is regenseizoen, maar ik las dat het in NL niet veel anders is……

Om 6 uur ging de wekker al! Het leek wel een ‘gewone’ werkdag.  Per tuktuk zijn we naar het Pure Dream Center vervoerd. Een hele belevenis! Je belandt in een hele andere wereld. Het verkeer dat steeds minder chaotisch wordt, tot we op een zandweg vol met kuilen belanden. Onderweg een kudde waterbuffels tegengekomen, waar we tussendoor moesten, nadat we bij een stop al een dode rat naast onze tuktuk hadden gezien. Het PDC is opgezet om kinderen uit de community de mogelijkheid te geven wat extra onderwijs te krijgen (Engels, computerlessen, hygiënelessen), om zodoende mogelijk een betere toekomst te krijgen.  Ik heb de hele dag leermiddelen ontwikkeld, dwz kaartjes gemaakt met Engelse klanken in tekst erop. Daar gaan ze morgen bij Khmer for Khmer  (‘mijn project’) mee starten en dat ga ik dan ook doen, geen idee nog hoe.
De kinderen zagen er trouwens erg onverzorgd uit, hun kleding vol met vlekken, haren in de war en vies, maar super gemotiveerd. “Teacher it is time!”, nadat we iets te laat waren met starten…..

Hartelijk dank voor alle reacties op het blog en via de mail. Erg leuk om te lezen. Ga zo door 🙂

Na een redelijke nacht een ontbijt in het hotel: heel eenvoudig: je schrijft wat je wil hebben in schriftje, en je rekent 1x per week af. En als je zelf pindakaas o.i.d. wil gebruiken, zet je dat gewoon in de koelkast. We kregen een korte introductie over het vrijwilligerswerk en over de stad en een tour door de stad. Wat is het heet! We moesten in een winkel nog copietjes maken van paspoort en visum en daar was het volgens mij wel boven de 50! Het kantoor van Pure gezien en verder terug gelopen. Het verkeer is redelijk chaotisch, alles rijdt door elkaar, auto’s brommers, tuktuk’s, fietsers…… en dan ook bussen met toerisen. Als je begint te rijden, dan begin je gewoon tegen het verkeer in en dan zie je wel wanneer je naar de andere weghelft kan komen. Dat wordt straks leuk op de fiets! Als je loopt word je wordt constant aangesproken: madame toektoek? Madame motor? Madame massage? Ze hebben zelfs voetenmassage met vissen! Dat ziet er niet heel hygiënisch uit, dus dat laat ik maar even, maar misschien een echte massage wel. 
Met veel moeite hangt trouwens de klamboe, maar nu hoorden we dat het eigenlijk hier niet hoeft………    

We hebben de verjaardag van Patrick (vrijwilliger) en Ineke (werkzaam bij Pure) gevierd. Patrick woont samen met zijn vriendin Danielle in een appartement omdat ze voor 1 jaar naar Cambodja zijn gekomen. Ook leuk de huisdieren van hun benedenburen, krokodillen ……..   

Na een gezellige verjaardag en al veel verhalen over het Pure Dream Center waar ik morgen ga kijken, zijn we naar het centrum gegaan om naar bij een van de dollartentjes Cambodjaanse barbecue te eten. Een metalen bord met een verhoging in het midden voor aan de zijkanten gevuld met water. De verwarming eronder zorgt ervoor dat het de groenten die aan de zijkant erin worden gegooid gaat koken, samen met de noedels. Het vlees en de vis wordt op verhoging gelegd en dit wordt dan door de hitte gebakken. En dan natuurlijk eten met stokjes!! De oefening vooraf was dus niet voor niets!. Daarna terug naar de kamer, om natuurlijk het log bij te werken en alleleuke reacties te lezen. Hartelijk dank hiervoor! Morgen de eerste ´werkdag´, voor mij alleen een kijkdag. Ik krijg dan hopelijk een idee wat ik kan gaan doen de komende weken.

Hallo allemaal. Het is zo ver. Ik zit nu in het donker in een binnentuin (als een prooi voor de muggen) te typen. Bellen lukt niet, dus dan maar zo: ik ben veilig aangekomen, in een totaal andere wereld. Heel veel hebben we er nog niet van gezien, want het was al donker toen we landden. Morgen krijgen we een rondleiding door de stad dus dan kan ik er wat meer over vertellen. Het guesthouse is echt een budgetaccommodatie, maar is ok. Ze hadden alleen net de hele wastafel hersteld, nou ja compleet ondergestuukt en ook maar gelijk de vloer meegenomen, dus ik heb me maar van beste kant laten zien en de vloer maar gereinigd. Daarnaast word ik voor mijn gevoel constant gestoken, en er is nog geen mogelijkheid om de klamboe op te hangen, dus dat wordt een taak voor morgen. ik ga nu naar bed, binnenkort meer!

Groeten uit Cambodja!  

Het schiet nu op! Volgende week vrijdagavond (2 september) vertrek ik naar Cambodja om voor de stichting Pure! for Kids (www.pureforkids.org) vrijwilligerswerk te gaan doen. Ik ga dan  5 weken Engelse les geven aan kinderen van 7-9 jaar net buiten de stad Siem Reap op het project Khmer for Khmer www.kko-cambodia.org. Daarnaast ga ik ook andere werkzaamheden doen op het gebied van marketing en communicatie, maar wat dat in gaat houden blijft een verrassing, dat hoor ik  als ik in Cambodja ben, alle reden dus om mijn blog te blijven volgen. Dank aan Claire, Tobias & Floris en Jeannette voor de kinderspelletjes en ook aan de vele personen die ideeën voor creatieve workshops hebben aangeleverd, het zal ongetwijfeld van pas komen. Nu nog even wat engelse kinderliedjes leren…….